HTC Desire Z vs HTC Desire HD

**najemnik** · 18-02-11, 12:33

HTC Desire Z ma wymiary 119 x 60,4 x 14,2 mm, jest wąski i gruby, co też trudno uznać za zaletę. Odnosi się wrażenie, że w reku znajduje się cegiełka, a nie telefon. Raczej nie nadaje się do noszenia w kieszeni koszuli, bo będzie ciążyć i odstawać. Z drugiej strony takie proporcje sprawiają, że telefon nieźle leży w dłoni. Dostęp do wszystkich przycisków jest wygodny, nie ma też problemu z dosięgnięciem ikon na ekranie. Telefony z wyświetlaczami 3,7 cala są, moim zdaniem, optymalne pod względem stosunku rozmiarów ekranu do wygody obsługi. Z kolei Desire HD (wymiary 123 x 68 x 11,8 mm) jest trochę mniej wygodny z powodu swojej szerokości – trudno korzystać z DHD jedną ręką, kciuk nie zawsze sięga ikon po przekątnej, również pisanie na klawiaturze w ten sposób nie jest wolne od błędów. Za daleko znajduje się również włącznik. Z tego porównania wychodzi więc remis – Desire HD jest bardziej płaski, ale proporcje wygodniejsze są w Desire Z.

Ciężar i grubość Desire Z to oczywiście skutek takiej, a nie innej budowy telefonu – przede wszystkim efekt zastosowania wysuwanej klawiatury. Jeżeli QWERTY ma być wygodna, to zwiększenie wymiarów jest nie do uniknięcia, więc trudno tu przedstawiać jakieś zarzuty. Sprzętowa klawiatura w Desire Z wydaje mi się prawie idealna – ma dobre rozmieszczenie poszczególnych przycisków (są wyraźne przerwy między nimi), a cały przestrzeń robocza jest większa, niż np. w Motoroli Milestone. W Motce klawisze są ściśnięte bliżej siebie, bo sporo miejsca zajmuje d-pad. W Desire Z d-pada nie ma, nie ma nawet przycisków „strzałek”, ale okazuje się to całkowicie zbędne. Naprowadzanie na właściwy cel w środku tekstu umożliwia czuły ekran albo touchpad (co jest jednak mniej wygodne). Klawisze wykonane są z gumy, ale wydaje mi się dość sztywne – trzeba je zdecydowanie wcisnąć, by pojawił się klik, zakładam jednak, że to kwestia przyzwyczajenia. Jedyne co może denerwować, to opóźnione podświetlenie klawiszy. Do regulacji podświetlenia wykorzystywany jest czujnik światła, który działa zdecydowania zbyt powoli.

Klawiatura w Desire Z wywołała sporo kontrowersji ze względu na mechanizm wysuwania. Znany jest filmik, na którym widać, że klawiatura otwiera się sama i sprawia wrażenie nadmiernie luźnej. Tym milej zaskoczył mnie kontakt z urządzeniem. Ok, można tak wywijać Desire Z, by pokazać na YouTube ku uciesze gawiedzi, że klawiatura lata, jak okiennica na wietrze. I faktycznie, jak się odwróci telefon pod odpowiednim kątem, klawiatura otwiera się sama. Tyle że w praktycznym wykorzystaniu zdarza się to niezwykle rzadko – trzeba się wręcz starać, by w odpowiedni sposób uchwycić obudowę opuszkami na samych krawędziach, tak żeby obydwie części obudowy rozchyliły się. Nikt tak przecież nie trzyma telefonu – chwyta się go całą dłonią pośrodku obudowy.

Taki typ mechanizm wysuwania powoduje oczywiście, że są pewne luzy w linii góra-dół, ale nie na boki – wydaje mi się, że narzekanie na luzy to czepianie się. Jedyne co może niepokoić, to prowadnice przesuwające część z ekranem. Wyglądają na bardzo delikatne i nie zdziwię się, jeżeli po kilku miesiącach z tego powodu użytkownicy Desire Z zaczną masowe pielgrzymki do serwisu. Jeżeli się nie połamią, to mogą się wykrzywić lub obluzować, a wtedy korzystanie z Desire Z może już nie być tak komfortowe.

**najemnik** · 18-02-11, 12:38

Część 2

Pozytywnie zaskoczyła mnie jakość wykonania innych elementów obudowy w Desire Z. Solidny plastik w kolorze szarym (matowym) ładnie się komponuje z metalowymi elementami – w tym klapką od baterii, która podoba mi się za sposób montażu: wsuwana jest w zawiasy i żeby ją otworzyć, trzeba odchylić zatrzask. To eleganckie i praktyczne rozwiązanie – by się dotrzeć do środka, nie trzeba więc mocować się z gnącym się, tandetnym plastikiem, jak to bywało w wielu modelach HTC i Samsunga. Wykorzystane materiały dają nam gwarancję, że na obudowie Desire Z nie pojawią się zbyt szybko rysy, nie istnieje też problem pozostających odcisków palców i ślizgania się telefonu w dłoni. Nie należy się jednak łudzić, że metalowe części obudowy Desire Z nie są jednak gwarantem super odporności – w testowanym przeze mnie egzemplarzu jest już jedno wyszczerbienie na rogu, tak jakby powstałe od upadku.

Obudowa Desire Z jest dobrze spasowana i nie ma szpar, jak w Desire HD. Ramka otaczająca ekran też lekko wystaje, ale nie jest tak ostra i sprawia wrażenie lepiej dopasowanej. Plusik należy się za czuły touchpad, którym wygodnie nawiguje się po menu i w tekście wiadomości, a do tego sygnalizuje zdarzenia – np. nieodebrane rozmowy. I chociaż to DHD ma być tym lepiej wykonanym modelem, co zawdzięcza swojej obudowie unibody, to jednak wychodzi na to, że jakość wykończenia detali w Desire Z jest nieco lepsza. Ekran w Desire Z to Super LCD. W normalnym zastosowaniu nie widać dużej różnicy w porównaniu do zwykłego LCD z Desire HD, ale wystarczy zacząć przeglądać zdjęcia i od razu da się zauważyć zalety SLCD. Kolory są o wiele lepsze, bardziej nasycone, za to w DHD są mniej intensywne. Nie ma jednak aż tak wielkiej różnicy, jak w porównaniu DHD vs Galaxy S, gdzie w oczy rzuca się idealna czerń ekranu Samsunga. W obydwu telefonach HTC czerń jest porównywalna, czyli szarawa, za to biel wypada trochę lepiej w Desire HD, bo w Desire Z jest lekko zażółcona. Jednak cała paleta kolorów tęczy lepiej prezentuje się w Desire Z.

Czułość obydwu ekranów jest podobna, chociaż wrażenia z np. pisania na klawiaturze wirtualnej znacznie się różnią, na korzyść Desire Z. Jest za to odpowiedzialna wibracja towarzysząca wpisywanym znakom – w DHD jest ona twardsza, jej drgania są zbyt głębokie, trochę nieprzyjemne. Z kolei ekran Desire Z w dotyku wydaje się bardziej „miękki”, ponieważ wibracja jest łagodniejsza, bardziej naturalna. Wyłączenie wibracji w obydwu modelach sprawia, że różnice są praktycznie niezauważalne. Pisanie na klawiaturze ekranowej jest tak samo wygodne, przy czym nie ma tu znaczenia, że Desire Z jest mniejszy. Trafienie palcem między literki edytowanego tekstu nie sprawia większych problemów, a jeżeli jednak, to nakierowanie kursora we właściwe miejsce ułatwia funkcja powiększenia tekstu (lupa). W Desire Z możemy też posłużyć się touchpadem.
Obydwa modele równie dobrze spisują się w testach multi-touch – możliwa jest jednoczesna reakcja na 4 punkty, a przecinające linie nie powodują zgubienia śladu.

Moc i wydajność to oczywiście kategoria, w której Desire Z jest na przegranej pozycji. HTC Desire HD ma najszybszego, dostępnego w tej chwili Snapdragona QSD8255 z taktowaniem 1 GHz i 768 MB RAM. Desire Z wyposażony jest w już nieco skromniejszy układ Qualcomm MSM 7230 800 MHz i 512 MB RAM. Obydwa modele mają GPU Adreno 205, więc graficznie wypadają bardzo podobnie. W innych testach szybkości da się zauważyć wyższość DHD.
Benchmarki (najlepsze wyniki z kilku przebiegów):

Quadrant:

HTC Desire Z – 1606
Desire HD – 2028

Neocore:

HTC Desire Z – 57,8 FPS
[B]Desire HD – 58,7 FPS

Linpack:

HTC Desire Z – 33.426 MFLOPS
Desire HD – 40.735 MFLOPS

W codziennym wykorzystaniu, na ile mogę to stwierdzić po tak krótkim czasie, nie widać wielkich różnic w szybkości pracy. System reaguje podobnie i dopóki nie zaczniemy uruchamiać zbyt wielu aplikacji naraz, Desire Z radzi sobie równie dzielnie, jak DHD. Większy RAM w Desire HD daje oczywiście większą swobodę korzystania z aplikacji. Dla przykładu: po zrestartowaniu obydwu telefonów i uruchomieniu takich samych aplikacji (odtwarzacz wideo, Market, aparat foto itd.), po godzinie pracy Desire HD ma 36% wolnej pamięci, czyli 228 MB (z 623 MB dostępnego dla aplikacji, z 768 MB łącznie), a Desire Z – 32%, czyli 120 MB (z 373 MB/512 MB). W miarę dalszego używania te proporcje się zmieniają, ale z tego przykładu widać, jaki jest zapas RAM w jednym i drugim modelu.

Odtwarzanie wideo? Porównywalne. Na systemowym odtwarzaczu można obejrzeć filmy MP4 i 3GP, DivX i Xvid do 720p (bez problemu, chociaż nie wszystkie pliki Xvid się chciały otworzyć). Wideo 1080p odtwarza się, ale klatkuje i traci synchronizację z dźwiękiem.

Odtwarzanie muzyki lepiej wypada w Desire HD – dzięki Dolby Mobile i SRS oraz korekcji. W Desire Z w ogóle nie ma korekcji dźwięku, brzmienie ustawione jest na sztywno i chociaż muzyka na słuchawkach gra dosyć dobrze, to jednak DHD daje więcej możliwości dobrania odpowiednich tonów do rodzaju muzyki, a zbyt ciche MP3 można lepiej podbić – Desire HD jest głośniejszy, przynajmniej na słuchawkach.

?ródło www.smartmobile.pl
Poprawiono kilka błędów i okrojono najważniejsze informacje

**oldfield** · 18-02-11, 14:23

Fajne porównanie

Tylko troche więcej pracy własnej, a mnie kopiuj/wklej

**najemnik** · 18-02-11, 15:13

Jak bede mial na czas znajdę więcej i zrobię jedną rzecz.

**MatiSpidi** · 18-02-11, 20:00

Świetne porównanie... Pozdrawiam

Narzędzia Tematu
Wersja do druku Wyślij na email
Wygląd
Wygląd Liniowy Przełącz na Wygląd Mieszany Przełącz na Wygląd Wątkowy

Podobne Tematy
Temat	Autor wątku	Forum	Odpowiedzi	Ostatni Post / Autor
HTC z aktualizuje także HTC Desire Z do Androida 2.3	Malwina	Dyskusja	16	17-03-12 21:00
Historia HTC	oldfield	Poradniki/Artykuły GSM	5	07-12-11 08:53
HTC Evo 3D vs. LG Swift 3D - porównanie 2 telefonów 3D	Mikael	Porównania	0	24-11-11 23:43
Wyciekł build testowy Android Gingerbread 2.3.2 dla HTC Desire HD z nakładką Sense UI	najemnik	Modyfikacje I Romy	0	09-03-11 13:03

	#1.5
Pani Kontekstowa Pierwsza Dama Skąd: Kliknij ;) Wiek: W sam raz Postów: Dużo	HTC Desire Z vs HTC Desire HD